Straks krijgen we een schuurtje van twee bij twee

Tranen om een volksbuurt: Nu heeft de 86-jarige Nic Kuilboer plek voor auto’s, gereedschap en blotevrouwenkalenders

Nic Kuilboer sleutelend in zijn schuur. ’Als we naar een flatje moeten, kan ik niets meer hebben’.
© jjfoto.nl / Jan Jong | Dominic Schijven NHD Alkmaarse Courant

,,Dit vind je nooit meer. Zo’n troep’’, aldus Koedijker Bea Kuilboer (76) trots over haar troep, als ze een bakje met een tros druiven door haar schuur beweegt.

Ze wijst op de inhoud van een van haar schuren en die van haar man Nic (86). Héél véel gereedschap hangt aan de muren en van het plafond. De reeksen zagen en schroevendraaiers worden alleen doorbroken door enkele blotevrouwenkalenders.

Er is nog een tweede schuur. Daar staan twee auto’s geparkeerd, Een Opel GT, een Alfa Romeo Spider. Normaal staat er nog een Mazda bij, maar die is weg voor reparatie. De auto’s zijn allemaal minstens vijftig jaar oud. Nic: ,,Ik vind het leuk om eraan te sleutelen, heb je het gereedschap gezien?’’

De pijn onthult zich. ,,In de nieuwbouw valt er niet meer te sleutelen, daar is geen ruimte voor. Dat weten we nu al. We moeten alles inleveren, de schuren krijgen we echt niet terug. Straks krijgen we misschien een schuurtje van twee bij twee. We kunnen gaan verkopen. De auto’s, bootjes, twee kano’s. Als we naar een flatje moeten, kan ik niets meer hebben.’’

Nic komt uit de wereld van de bouw. Hij was onder meer boormeester, hij weet alles over boren in de grond. Zijn laatste project was het AMC in Amsterdam.

Hij heeft zijn hele huis regelmatig onder handen genomen. Al dat werk is straks met een paar zwiepen van de sloopkogel weg.

Nic zit niet op de sloop te wachten. ,,Van ons hoeft het niet. Die rompslomp. Iets als dit, vinden we nooit meer.’’ Bea vult aan. ,,Het is een hartstikke goede woning, waar we al veertig jaar zitten.’’

Ze beschouwen zich als échte Koedijkers. ,,Dat zijn we altijd geweest, Van jongs af aan’’, spreken ze trots.

Nic houdt van Koedijk. ,,Het is landelijk. In de stad kan ik me niet thuis voelen. Ik denk aan de rust en de ruimte. Ik kan straks echt niet in een flat wonen. Ik heb hoogtevrees.’’

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *